رویاهای من قریه‌ایست قدیمی

تو مشتی سایه اما صمیمی

قریه من به جای فولاد

چشمه رو می پرستید

چشمه رو می پرستید

قریه من خوب و صمیمی

دلچسب و زیبا شعری قدیمی

اما دستی زرد آمد ز دوزخ

آتش زد بر این قریه من

با مشتی فولاد چشمه رو دزدید

بردش به سایه دادش به خورشید

قریه من رویای من بود

اون چشمه خوب دنیای من بود